Met de Wet van het Octaaf wordt een gewenste verandering gerealiseerd in een tijd-ruimtecontainer. Door het vastzetten van de begin- en eindtijd heeft deze een besloten karakter, welke wordt bepaald door de eigenaar van de gewenste verandering. Het octaaf heeft zeven fasen met vijf hele en twee halve fasen, net als op de toonladder:

DO (1/6) – RE (1/6) – MI (1/12) - FA (1/6) - SOL (1/6) - LA (1/6) -SI (1/12) - DO

De verschillende fasen zijn als volgt omschreven in het boek Leef van Jan de Dreu:

DO – intentie verdiepen
In deze eerste fase is er nieuwsgierigheid naar de gewenste nieuwe situatie. Wat betekent die precies?

RE – volharding
Allerlei tegenkrachten, van binnen en buiten de organisatie, krijgen vat op de voortgaande wens. Het is een soort testfase van de wens, door de tegenkracht te trotseren wordt de wil om te veranderen sterker.

MI – zelfbewustzijn
Laatste testfase: willen we de verandering echt doorvoeren. Op het MI/FA-interval wordt de verandering ingezet, of niet ingezet. Een kritieke fase in het proces.

FA – binnenkomst van het nieuwe
In deze fase wordt de verandering ingezet, de nieuwe en oude situatie bestaan in dit interval naast elkaar.

SOL – verantwoordelijkheid
Nadat de verandering is ingezet, wordt het tijd er als organisatie verantwoordelijkheid voor te nemen. Onderdeel van deze fase is het beleggen van eigenaarschap op de juiste (nieuwe) posities.

LA – relateren
Met het resultaat van de verandering treedt de organisatie naar buiten, zodat haar omgeving zich kan zetten naar de verandering.

SI – verankering
Alle losse eindjes worden gezien en vastgeknoopt. Hier wordt het resultaat van de inspiratie definitief vastgezet in de nieuwe vorm. Zodoende de tweede kritieke fase in het proces.

DO – intentie
Na de realisatie volgt nieuwe inspiratie op weg naar het vervullen van de missie van de organisatie.

Door het volgen van de Wet van het Octaaf ontstaat in organisaties een veel dynamischer beeld dan met het volgen van vaste cycli. Het maakt mensen betrokken en nieuwsgierig naar de afloop, zij worden uitgenodigd het beste van zichzelf in het proces te geven.

Mijn partners van Pulsar Projecten en ik worden graag ingezet als interim manager in organisaties. Juist in die positie kunnen wij werken aan veranderingsprocessen met een hard resultaat, gebruikmakens van ondermeer De Wet van het Octaaf.

Het idee voor Pulsar Projecten is ontstaan tijdens een trainingsweekend van de Pulsar Academie aan deVoorde. Aldo en Peter waren al enige tijd in gesprek over de realisatie van hun gemeenschappelijke idee, de commisseur, waarin zij ondernemers willen ondersteunen bij hun bedrijfsvoering. Tijdens het weekend zag ik een organisatie voor mij die, samen met deVoorde, zou werken aan het in de markt zetten van producten en diensten op basis van de Pulsarvisie. Ik wist gelijk dat Aldo en Peter van dit bedrijf deel uit zouden moeten maken en heb ze direct gevraagd.

Vanaf dat moment zijn wij met zijn drieën enthousiast aan het werk gegaan. Klasgenoot Pauline Vos omschreef onze samenwerking in dit project in een mooie rolverdeling: Peter realiseert de uitvoering, let op de details, Bart bewaakt zijn idee, inspireert en Aldo rent tussen die twee heen en weer om het bedrijf te ontwikkelen. Scherp gezien!

Vrijwel direct zijn we in contact getreden met deVoorde, juist omdat zij een zo inhoudelijke rol gaan hebben in de verdere ontwikkeling van onze producten en diensten. Het gesprek met Paul Vermijs was uitstekend, dat met Jan de Dreu als altijd inspirerend. We hebben prima afspraken gemaakt over hoe we samen kunnen optrekken.

En nu is er de site, gemaakt door Walter Vos. Puik stukje werk weer. De boodschap van Pulsar Projecten gaan we nog aanscherpen met klasgenoot Caroline van der Post. Zo is er een plek voor iedereen!

Van inspiratie naar realisatie. Het klopt!