Met de Wet van het Octaaf wordt een gewenste verandering gerealiseerd in een tijd-ruimtecontainer. Door het vastzetten van de begin- en eindtijd heeft deze een besloten karakter, welke wordt bepaald door de eigenaar van de gewenste verandering. Het octaaf heeft zeven fasen met vijf hele en twee halve fasen, net als op de toonladder:

DO (1/6) – RE (1/6) – MI (1/12) - FA (1/6) - SOL (1/6) - LA (1/6) -SI (1/12) - DO

De verschillende fasen zijn als volgt omschreven in het boek Leef van Jan de Dreu:

DO – intentie verdiepen
In deze eerste fase is er nieuwsgierigheid naar de gewenste nieuwe situatie. Wat betekent die precies?

RE – volharding
Allerlei tegenkrachten, van binnen en buiten de organisatie, krijgen vat op de voortgaande wens. Het is een soort testfase van de wens, door de tegenkracht te trotseren wordt de wil om te veranderen sterker.

MI – zelfbewustzijn
Laatste testfase: willen we de verandering echt doorvoeren. Op het MI/FA-interval wordt de verandering ingezet, of niet ingezet. Een kritieke fase in het proces.

FA – binnenkomst van het nieuwe
In deze fase wordt de verandering ingezet, de nieuwe en oude situatie bestaan in dit interval naast elkaar.

SOL – verantwoordelijkheid
Nadat de verandering is ingezet, wordt het tijd er als organisatie verantwoordelijkheid voor te nemen. Onderdeel van deze fase is het beleggen van eigenaarschap op de juiste (nieuwe) posities.

LA – relateren
Met het resultaat van de verandering treedt de organisatie naar buiten, zodat haar omgeving zich kan zetten naar de verandering.

SI – verankering
Alle losse eindjes worden gezien en vastgeknoopt. Hier wordt het resultaat van de inspiratie definitief vastgezet in de nieuwe vorm. Zodoende de tweede kritieke fase in het proces.

DO – intentie
Na de realisatie volgt nieuwe inspiratie op weg naar het vervullen van de missie van de organisatie.

Door het volgen van de Wet van het Octaaf ontstaat in organisaties een veel dynamischer beeld dan met het volgen van vaste cycli. Het maakt mensen betrokken en nieuwsgierig naar de afloop, zij worden uitgenodigd het beste van zichzelf in het proces te geven.

Mijn partners van Pulsar Projecten en ik worden graag ingezet als interim manager in organisaties. Juist in die positie kunnen wij werken aan veranderingsprocessen met een hard resultaat, gebruikmakens van ondermeer De Wet van het Octaaf.

Het idee voor Pulsar Projecten is ontstaan tijdens een trainingsweekend van de Pulsar Academie aan deVoorde. Aldo en Peter waren al enige tijd in gesprek over de realisatie van hun gemeenschappelijke idee, de commisseur, waarin zij ondernemers willen ondersteunen bij hun bedrijfsvoering. Tijdens het weekend zag ik een organisatie voor mij die, samen met deVoorde, zou werken aan het in de markt zetten van producten en diensten op basis van de Pulsarvisie. Ik wist gelijk dat Aldo en Peter van dit bedrijf deel uit zouden moeten maken en heb ze direct gevraagd.

Vanaf dat moment zijn wij met zijn drieën enthousiast aan het werk gegaan. Klasgenoot Pauline Vos omschreef onze samenwerking in dit project in een mooie rolverdeling: Peter realiseert de uitvoering, let op de details, Bart bewaakt zijn idee, inspireert en Aldo rent tussen die twee heen en weer om het bedrijf te ontwikkelen. Scherp gezien!

Vrijwel direct zijn we in contact getreden met deVoorde, juist omdat zij een zo inhoudelijke rol gaan hebben in de verdere ontwikkeling van onze producten en diensten. Het gesprek met Paul Vermijs was uitstekend, dat met Jan de Dreu als altijd inspirerend. We hebben prima afspraken gemaakt over hoe we samen kunnen optrekken.

En nu is er de site, gemaakt door Walter Vos. Puik stukje werk weer. De boodschap van Pulsar Projecten gaan we nog aanscherpen met klasgenoot Caroline van der Post. Zo is er een plek voor iedereen!

Van inspiratie naar realisatie. Het klopt!

Pand van de Toekomst - Whiteroom

Vrijdag 6 november 2009 kende een bijzondere middag in het Pand van de Toekomst in Groningen. Met een groep van zo’n 15 mensen werd het thema Authentiek Creëren besproken in een masterclass van KennisKwadraat. Jan Willem Wolff opende de sessie met een korte inleiding op het thema, hij besprak ook de nieuwe prijsstelling van de masterclasses. Kort voor deze masterclass werd besloten de prijs van €250,- te handhaven, maar een alternatieve prijst te bieden: iedere deelnemer mag ook een boek inleveren waardoor hij/zij in zijn/haar professionele omgeving geinspireerd is geraakt. De bedoeling is dat de boektitels en de verhalen raadpleegbaar worden op de website van KennisKwadraat, maar ook dat deelnemers elkaars boeken uit de bibliotheek kunnen lenen.

De eerste presentatie werd verzorgd door Jantine Wijtsma, die haar eigen coachingspraktijk heeft. Jantine stelde zich heel kwetsbaar op door te vertellen dat zij het erg spannend vind voor groepen te staan en deze gelegenheid graag gebruikte om zichzelf te oefenen. Zij vertelde ons uitgebreid over de Metaprofiel Analyse, die zij in haar werk veel gebruikt. Het is een methode die je inzicht geeft in je metaprogramma’s, een term uit de NLP afkomstig. Metaprogramma’s zijn zich herhalende patronen in het denken, die zich uiten in emotie en gedrag, die herkenbaar zijn in taal en non-verbaal gedrag, en die bepalend kunnen zijn voor het contact, voor de samenwerking, voor iemands competenties en voor hoe iemand leert en wat hem motiveert. Met een visualisatieoefening kon vervolgens iedere deelnemer voor zichzelf zijn dominante stijl van dat moment bepalen.

Peter van der Tang legde tussen alle presentaties door op geheel eigen wijze uit hoe het Pand van de Toekomst tot stand is gekomen. De sfeer die in de Whiteroom te creëren is met licht en geluid werd door hem uitvoerig gedemonstreerd. Erg mooi!

Aan het eind van de pauze besloot ik mijn eigen column te doen aan de hand van een Rarekiek, een kort bericht over Groningen op de voorkant van het Dagblad van het Noorden. Dit stukje ging over een man die een winkel in tweedehands spullen bezocht, terwijl hij daar zocht werd hij door een vrouw in zijn kont geknepen. Zij kon de verleiding niet weerstaan. Hoewel de blikken daarna vuurspuugden, keerde de man toch naar zijn vrouw thuis terug. Voor mij staat dit korte verhaaltje symbool voor de creërende kracht die iedereen in zich heeft, een impuls gevolgd door een nieuwe energie die niet meer om te keren is.

Click here to view the embedded video.

De laatste spreekster was Wilma Biezen van het Winkler Prins College in Veendam.  Zij vertelde hoe zijn de Creatiespiraal van Marinus Knoope  heeft toegepast op een “echte wens” die ze had, namelijk 20 bussen met kinderen van haar school naar Utrecht laten gaan in het kader van het Dance4Life project, een internationaal project met jongeren om HIV en aids te bestrijden. Aan de hand van een fotopresentatie vertelde zij haar geweldig inspirerend verhaal over het realiseren van een echte wens.

Natuurlijk was er ook nog ruimte om een aantal boeken te bespreken die waren meegenomen door de deelnemers.